Tag: analoge fotografie
Projectschets
In mijn cross-overproject zou ik graag mijn stilstaande analoge fotobeelden van de Roeselaarse Parkbegraafplaats op een of andere manier willen combineren met bewegende beelden. Omdat die Parkbegraafplaats een oase van stilte is, zou ik graag hele subtiele bewegende beelden willen maken. Bij elk bezoek aan de Parkbegraafplaats ontdek ik nog verrassende nieuwe invalshoeken, niet eerder gespotte details en alternatieven om foto’s te maken van beelden die ik eerder maakte, afhankelijk van de weersomstandigheden & lichtinval. Daarom wil ik op de ingeslagen weg verder gaan in het atelier analoge fotokunst, maar met een extra blik, namelijk die van iemand die ook al over bewegende beelden nadenkt. Dat is nu mijn perspectief, maar die piste geef ik nog wat tijd. Als starter in het atelier videokunst wil ik me toch zeker dit eerste jaar volledig overgeven aan de technische oefeningen en het ontdekken van de mogelijkheden. Ik wil graag bewegende beelden maken op de Parkbegraafplaats en die in de videosoftware leren bewerken, terwijl ik alvast nadenk hoe ik eventueel analoge fotografie kan integreren en leer ontdekken welke stijl en/of effecten ik daarvoor kan gebruiken.
In den beginne …
Zeven jaar lang volgde ik analoge fotografie aan de SASK, de stedelijke academie voor schone kunsten in Roeselare. Gaandeweg ben ik een vaste bezoeker geworden van de Parkbegraafplaats, de ‘oude’ begraafplaats, waar sinds de late jaren ’70 geen nieuwe graven meer bijkomen. Daardoor neemt de natuur stilaan de oudste gedeelten over: graven worden bedekt met lagen mos, bomen vormen een soort ‘deken’ boven graven … Wat mij altijd opvalt aan een bezoek (meestal een paar uur in alle mogelijke seizoenen) is de stilte, ook al bevinden we ons in het centrum van een drukke stad. De Parkbegraafplaats is zo een soort oase geworden in een ‘geluidswoestijn’. Die stilte komt terug in de analoge foto’s die ik al die jaren maakte: de graven zijn niet de ‘hoofdpersonages’ in mijn beelden, maar komen als een soort stille figuranten in mijn natuurbeelden. De enige bewegende beelden in deze stille oase zijn toevallige passanten (mensen, honden, katten …) en bomen & struiken die bewegen door de wind. Het contrast tussen de stilte & bewegingsloosheid aan de ene kant en de beweging & stille geluiden anderzijds fascineert mij.